Ας ξαναρχίσω

Ας ξαναρχίσω.
Είναι μέρες λευκές που στερεύει κανείς, είναι και μέρες άλλες.
Αν εξακολουθητικώς διαβάζεις ή βλέπεις τηλεόραση, ξεχνιέσαι. Σε παρασέρνουν.
Πάντα υπάρχει κάτι να πει κανείς, έστω να αρθρώσει Beckettικά. Η σιωπή είναι μάλλον δυσχερέστερη.
Ας ξαναδώ.

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ-ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν έρχεται πρώτος μεταξύ των υποψηφίων του περιοδικού Time για το Πρόσωπο της Χρονιάς 2010, όπως διαμορφώνεται μέχρι στιγμής η ψηφοφορία. Στη δεύτερη θέση ακολουθεί ο ιδρυτής του WikiLeaks Τζούλιαν Άσαντζ και τρίτη είναι η εκκεντρική Lady Gaga. Σάρα Πέιλιν, Μαρκ Ζούκερμπεργκ, ο άνεργος Αμερικανός και οι μεταλλωρύχοι της Χιλής μεταξύ της λίστας των υποψηφίων.

Με 179.274 ψήφους και δείκτη επιρροής 86 (από το 1 έως το 100), ο πρωθυπουργός της Τουρκίας κρατά την πρώτη θέση στην ηλεκτρονική ψηφοφορία έως το μεσημέρι της Παρασκευής 3 Δεκεμβρίου.

Στο κείμενο που συνοδεύει την υποψηφιότητα Ερντογάν υπογραμμίζεται η σκληρή αντίδρασή του στην αιματηρή ισραηλινή επέμβαση στη διεθνή νηοπομπή που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας -μία από τις πολλές περιστάσεις εντός του 2010, στις οποίες η Τουρκία έδειξε μια καινούρια πρόθεση επίδειξης διπλωματικής ισχύος.

Το Time σημειώνει ότι κύρια ένδειξη της στροφής στη γεωπολιτική ενδεχομένως υπήρξε η συμμαχία Ερντογάν με τον Βραζιλιάνο πρόεδρο Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα για την κατάθεση πρότασης ανταλλαγής καυσίμων με το Ιράν, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Πρόταση «ανταγωνιστική» απέναντι στο σχέδιο κυρώσεων που προώθησαν οι ΗΠΑ.

Έχοντας ενθαρρύνει μία επιχειρηματική ανάπτυξη στην Τουρκία και συμπαραταχθεί με την εθνικιστική πτέρυγα της χώρας που αρνείται ακόμη να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων, ο Ερντογάν έχει δείξει ότι η Τουρκία δεν θα δειλιάσει πλέον να ρίξει το βάρος της στην έκρυθμη Μέση Ανατολή, καταλήγει το Time.

Ο ιδρυτής του WikiLeaks Τζούλιαν Άσαντζ, ο οποίος μονοπωλεί την επικαιρότητα με μπαράζ διαρροών που προκαλούν τριγμούς σε ηγέτες και κυβερνήσεις, έρχεται μέχρι στιγμής δεύτερος στην ψηφοφορία με 119.865 ψήφους με δείκτη επιρροής 85. Τον ακολουθεί η Lady Gaga, η οποία στα 24 χρόνια της και με μόλις δύο δίσκους στο ενεργητικό της έχει φέρει νέα πνοή στην ποπ μουσική και έχει γίνει ίνδαλμα (ψήφοι 121.767 και δείκτης επιρροής 77).

Η ψηφοφορία για το Πρόσωπο της Χρονιάς του Time

Ακολουθούν: Τζον Στιούαρτ και Στίβεν Κόλμπερτ, Γκλεν Μπεκ, Μπαράκ Ομπάμα, Στιβ Τζομπς, ο άνεργος Αμερικανός, οι μεταλλωρύχοι της Χιλής, Σάρα Πέιλιν, Μαρκ Ζούκερμπεργκ, Λιου Σιαομπό, Ντέιβιντ Κάμερον, Χου Ζιντάο, Ρόμπερτ Γκέιτς, Φαϊζάλ Αμπντούλ Ραούφ, Νάνσι Πελόσι, Κρεγκ Βέντερ, Αρνι Ντάνκαν, Ελίζαμπεθ Γουόρεν-Μαίρη Σαπίρο-Σίλα Μπάιρ, Ντέιβντ και Τσαρλς Κοχ, ΛεΜπρόν Τζέιμς, Τζόναθαν Φράνζεν, Χαμίντ Καρζάι και Τόνι Χέιγουορντ.

troika

Επειδή από μικρός είχα την αίσθηση ότι η λέξη «τρόικα» έχει μειωτική χροιά και αναφέρεται σε συνομωτικά, καθόλου αντικειμενικά κέντρα εξουσίας, βλέποντάς την να καθιερώνεται με ουδέτερη χροιά σήμερα, έψαξα και βρήκα τα παρακάτω:

Λεξ. Τριανταφυλλίδη
τρόικα η [tróika] O27 : 1. είδος μεγάλου έλκηθρου που το σέρνουν τρία άλογα και που το χρησιμοποιούν στη Pωσία. 2. (μτφ.) ομάδα τριών ατόμων, κυρίως πολιτικών, που συνεργάζονται στενά στην άσκηση της εξουσίας. [ρωσ. troĭka]

Blog Σαραντάκου
Οι πρώτες εφαρμογές της λέξης με τη μεταφορική σημασία στις ευρωπαϊκές γλώσσες φαίνεται να είναι σε ρωσικά συμφραζόμενα: στη δεκαετία του 1920 στα γαλλικά, για τους Στάλιν-Ζινόβιεφ-Κάμενεφ που είχαν κάνει μέτωπο κατά του Τρότσκι, αλλά και μεταπολεμικά, στα αγγλικά, για την τριανδρία που άσκησε την εξουσία στη μεταβατική περίοδο μετά τον θάνατο του Στάλιν. Τότε πρέπει να πέρασε και στα ελληνικά σε μεταφορική χρήση, στη δεκαετία του 1950 δηλαδή. Με τον καιρό, η λέξη εφαρμόστηκε σε κάθε λογής περιπτώσεις τριών προσώπων στην εξουσία: διάσημη τρόικα ήταν της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αντιπροσώπευε την ΕΕ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Αλλά αυτή που μας νοιάζει και μας καίει είναι η τωρινή τρόικα, που λέγεται έτσι διότι περιλαμβάνει τρεις εκπροσώπους, έναν από την ΕΕ, έναν από το ΔΝΤ κι έναν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Wikipedia- Websters
Επιπλέον είναι και ρωσικός παραδοσιακός χορός, όπου 2 γυναίκες και ένας άντρας μιμούνται το ανασήκωμα των αλόγων στα πίσω πόδια!

Θεσσαλονίκη

Μπιφτέκι, μπριζόλα, σαρδέλα, χταπόδι, καλαμάρι

Η πόλη δεν είχε καλή παράδοση στην εστίαση. Όταν ήταν για ταβέρνα καταφεύγαμε για χρόνια στο Άργος Ορεστικό. Η Ομόνοια και ο Ζαχαρίας σαν σε ελληνική ταινία της φτωχολογιάς σέρβιραν «κατσαρόλα» στους γουναράδες και δημοσίους υπαλλήλους Παπαμιχαήλ της εποχής. Ακόμη ένα μαγερειό πρέπει να υπήρχε δίπλα στο φαρμακείο Παπακυρίλλου, δεν το θυμάμαι καλά. Και τα σουτζουκάκια του Χομεϊνί. Απεναντίας, η διπλανή κωμόπολη φιλοξενούσε σαββατιάτικες εξόδους σε μαγαζιά που ήταν σαφώς συνεπέστερα στην ποιότητα και ποσότητα του φαγητού. Ήταν μάλλον η εποχή της δουλειάς κι όχι της απόλαυσης. Και ο ταβερνιάρης δεν ήταν καλή δουλειά.

Τα πράγματα όμως είναι ρευστά. Πλέον πεινασμένα ΚΑΠΗ, φασαριόζικα σχολεία, ΚΖΑ, ΡΝΑ και άλλες πινακίδες της Κυριακής, σιροπιαστά ζευγάρια της Θεσσαλονίκης και φάρμερ της Κηφισιάς και του Αμαρουσίου συνωστίζονται πλέον στη νότια παραλία για να «πιουν ουζάκι» και να δοκιμάσουν «καστοριανούς μεζέδες». Η νέα τάξη πραγμάτων επιβάλλει μακροσκελέστατα menu, αχταρμά θαλασσινών, λιμνήσιων, βουκολικών, χορτοζαρζαβατικών. Ιδού πως ξεκινά ένα τυπικό ποίημα: μπιφτέκι- μπριζόλα- σαρδέλα- χταπόδι- καλαμάρι-μανιτάρια σχάρας- εξοχικό- κότσι- ρόκα βαλσάμικο- τηγανιά της γιαγιάς. Ξεφυλλίζοντας περιοδικό κυριακάτικης: φινόκιο, παπαρδέλες, κουκουνάρια, ψιλοκομμένο τζίντζερ. Χαζεύοντας τηλεόραση: πέστο, τσίλι, ντρέσινγκ, σος, καρπάτσο (!). Κρυφακούγοντας: συνταγές και Μαμαλάκηδες.

Η μαστούρα συνεχίζεται. Βιολογικά σταντ αμφίβολης αξιοπιστίας, ονόματα μπαχαρικών, σεφ-σταρ των Αθηνών με ύφος σε εκπομπές, η κυρά Μαρία παρακολουθεί με ορθάνοιχτες κόρες τον αμφισεξουαλικό παρουσιαστή του τάδε TV να τηγανίζει.

Πρόκειται για μετάλλαξη στον τρόπο που ο Έλληνας βλέπει το φαγητό. Από το καθημερινό απλό μαγειρευτό με το ποτήρι ρετσίνα που γινόταν ψητό με πατάτες στις γιορτές και Κυριακές, σε απίστευτους παγκοσμιοποιημένους συνδυασμούς και σεφ-ικές λέξεις.

Ο τρόπος που μαγειρεύεις, τρως και η έκταση που ασχολείσαι με τα προς βρώσιν προδίδουν περισσότερα από όσα φαίνεται. Η εξώθηση στα φιλήδονα άκρα μιας εκ των τριών βασικών αναγκών του ανθρώπου, κάνει ό,τι και στις άλλες δύο. Έτσι, είναι ταυτόσημο να επιμένεις σε γκουρμέ διατροφή, να ψωνίζεις αποκλειστικά φιρμάτα ακριβά ρούχα, να χτίζεις βασιλικά παλάτια για σπίτια.

Η ματαιότητα διανθίζεται στιγμιαία με ψευδαισθήσεις απόλαυσης. Μάλλον λάθος τρόπος να καταπολεμά κανείς τον χρόνο ή την πλήξη του. Ας μην γελιόμαστε: μας πήρε το ποτάμι. Το ίδιο ποτάμι με τα Πόρσε Καγιέν και τα ημιτελή παραθαλάσσια εξοχικά.

Μαγαζιά

Η ερημιά που αποπνέουν τα εκλογικά κέντρα θυμίζει Ταρκόφσκι ή Αγγελόπουλο. Τα βλέπω περνώντας από έξω, πεζή ή οδηγώντας: λίγες πλαστικές καρέκλες, λάμπες φθορισμού, σκόρπιες αφίσες κολλημένες με τέσσερα ζιλοτέιπ, φυλλάδια υπόπτου χρηματοδότησης, κρύα πλακάκια και φιγούρες να περιφέρονται εντός δίχως νόημα.
Επιβεβαιώνουν αυτό που είναι: φτιάχνονται εν μία νυκτί για να διαρκέσουν 20 ημέρες. Σαν από υποχρέωση στο status quo, σαν από απόγνωση- και τι άλλο να κάνουμε;
Ποτέ δεν κατάλαβα τον λόγο ύπαρξής τους. Τι προσθέτουν; Δέστε και τα σώματα: αμήχανα, άτσαλα, μαζεύονται για να δηλώσουν υποστήριξη, συνενοχή. Αποτυχημένα μαγαζιά γεμάτα ψυχρές ανοησίες υπερυψηλών ενοικίων. Κάλπικα στέκια με ημερομηνία λήξης.

(...)όταν ο κόσμος παρασταίνεται με πρόσωπα νεκρών- από τον ΝΕΚΡΟΔΕΙΠΝΟ του Σινόπουλου

φώτισε, ξύπνα!
ας πάρουμε τους δρόμους
πάλι, φίλε μου
ΜΑΤΣΟΥΟ ΜΠΑΣΟ(1644-1694)

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΩΝ ΕΜΠΝΕΥΣΤΩΝ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ (ενδεικτικά)!

Μαθημένοι να γκρινιάζουμε, ως καλομαθημένοι έλληνες, κοιτάζοντάς τα όλα «πάνω – πάνω», δεν είδαμε τις βαθύτερες πτυχές της κρίσης όπου επιτηδευμένα κρύβονται οι θετικές της συνέπειες!!!
Παραδείγματος χάριν, είδε κανείς στο παρελθόν εργοδότη και εργαζόμενο να μοιράζονται το ίδιο αυτοκίνητο για να μετακινηθούν από και προς την εργασία τους; (προφανώς όχι)!
Με κίνητρο όμως (εν όψει κρίσης) την οικονομία στην βενζίνη, το βλέπουμε κι αυτό και το σημαντικότερο είναι ότι (υποσυνείδητα) μας οδήγησαν εδώ, αυτοί που πριν από μας για μας, οραματίστηκαν, οι πολιτικοί μας ηγέτες!
Ιδού και οι θετικές προεκτάσεις, που εμείς ως κοινοί θνητοί δεν διαβλέπουμε….
Γινόμαστε όλοι συνετοί οικονομικοί διαχειριστές… (ένας στους δυό κερδίζει)
Το κεφάλαιο αγκαλιάζει με στοργή την μικρομεσαία τάξη…
Συσφίγγονται οι σχέσεις, δημιουργούνται ενίοτε φιλίες μεταξύ τους, για να μην το πάμε παραπέρα…
Μειώνεται η κυκλοφορία των αυτοκινήτων (τέρμα το μποτιλιάρισμα, εύκολο παρκάρισμα) το λύσαμε και το κυκλοφοριακό….
Ενώ η σοβαρότερη συνέπεια, περιβαλλοντική, αφού μειώνεται το καυσαέριο, άσε που με λιγότερο νέφος, λιγότερα αναπνευστικά και να και η εξοικονόμηση και στο δύσμοιρο το σύστημα υγείας!!!!
Πόσα άλλα δεν βλέπουμε εμείς, βλέπουν όμως οι στοχαστές-οραματιστές πολιτικοί μας!!!